Page 228 - TEXTE REÇU - NOUVEAU TESTAMENT GREC
P. 228

12:42–13:8                      ΑΓΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ                                  221


            πεν šσαΐας íτε εÚδεν τ˜ν δόξαν αÎτοÜ καÈ âλάλησεν περÈ αÎτοÜ. íµως 42
            µέντοι καÈ âκ τÀν ‚ρχόντων πολλοÈ âπίστευσαν εÊς αÎτόν ‚λλ€ δι€ τοÌς

            ϕαρισαίους οÎχ ±µολόγουν Ñνα µ˜ ‚ποσυνάγωγοι γένωνται. šγάπησαν 43
            γ€ρ τ˜ν δόξαν τÀν ‚νθρώπων µλλον ¢περ τ˜ν δόξαν τοÜ ϑεοÜ. ÊησοÜς 44
            δà êκραξεν καÈ εÚπεν å πιστεύων εÊς âµà οÎ πιστεύει εÊς âµà ‚λλ’ εÊς τäν

            πέµψαντά µε. καÈ å ϑεωρÀν âµà ϑεωρεØ τäν πέµψαντά µε. âγ° ϕÀς εÊς 45, 46
            τäν κόσµον âλήλυθα Ñνα πς å πιστεύων εÊς âµà âν τ¬ σκοτίø µ˜ µείνù.

            καÈ âάν τίς µου ‚κούσù τÀν ûηµάτων καÈ µ˜ πιστεύσù âγ° οÎ κρίνω 47
            αÎτόν οÎ γ€ρ ªλθον Ñνα κρίνω τäν κόσµον ‚λλ’ Ñνα σώσω τäν κόσµον.
            å ‚θετÀν âµà καÈ µ˜ λαµβάνων τ€ ûήµατά µου êχει τäν κρίνοντα αÎτόν 48

            å λόγος çν âλάλησα âκεØνος κρινεØ αÎτäν âν τ¬ âσχάτù ™µέρø. íτι âγ° 49
            âξ âµαυτοÜ οÎκ âλάλησα ‚λλ’ å πέµψας µε πατ˜ρ αÎτός µοι âντολ˜ν
            êδωκεν τί εÒπω καÈ τί λαλήσω. καÈ οÚδα íτι ™ âντολ˜ αÎτοÜ 
ω˜ αÊώνιός 50
            âστιν ƒ οÞν λαλÀ âγ° καθ°ς εÒρηκέν µοι å πατήρ οÕτως λαλÀ.

               πρä δà τ¨ς áορτ¨ς τοÜ πάσχα εÊδ°ς å ÊησοÜς íτι âλήλυθεν αÎτοÜ ™ 13
            ¹ρα Ñνα µεταβ¬ âκ τοÜ κόσµου τούτου πρäς τäν πατέρα ‚γαπήσας τοÌς

            Êδίους τοÌς âν τÄ κόσµú εÊς τέλος šγάπησεν αÎτούς. καÈ δείπνου γε- 2
            νοµένου τοÜ διαβόλου ¢δη  εβληκότος εÊς τ˜ν καρδίαν Êούδα σίµωνος

            Êσκαριώτου Ñνα αÎτäν παραδÄ. εÊδ°ς å ÊησοÜς íτι πάντα δêδωκεν αÎτÄ 3
            å πατ˜ρ εÊς τ€ς χεØρας καÈ íτι ‚πä ϑεοÜ âξ¨λθεν καÈ πρäς τäν ϑεäν Íπά-

            γει. âγείρεται âκ τοÜ δείπνου καÈ τίθησιν τ€ ɵάτια καÈ λαβ°ν λέντιον 4
            διέζωσεν áαυτόν. εÚτα  άλλει Õδωρ εÊς τäν νιπτ¨ρα καÈ ¢ρξατο νίπτειν 5
            τοÌς πόδας τÀν µαθητÀν καÈ âκµάσσειν τÄ λεντίú Å ªν διεζωσµένος.
            êρχεται οÞν πρäς σίµωνα πέτρον καÈ λέγει αÎτÄ âκεØνος κύριε σύ µου 6

            νίπτεις τοÌς πόδας. ‚πεκρίθη ÊησοÜς καÈ εÚπεν αÎτÄ ç âγ° ποιÀ σÌ οÎκ 7
            οÚδας Šρτι γνώσù δà µετ€ ταÜτα. λέγει αÎτÄ πέτρος οÎ µ˜ νίψùς τοÌς 8



             v.44 ιησους δε εκραξεν και ειπεν ο πιστευων εις εµε ου πιστευει εις εµε αλλα  αλλ      ,  εις τον
            πεµψαντα µε.   v.47 και εαν τις µου ακουση των  ηµατων και µη ϕυλαξη     πιστευση      ,  ,   ,   εγω ου

            κρινω αυτον ου γαρ ηλθον ινα κρινω τον κοσµον αλλ ινα σωσω τον κοσµον.  v.49 οτι εγω εξ εµαυτου
            ουκ ελαλησα αλλ ο πεµψας µε πατηρ αυτος µοι εντολην δεδωκεν εδωκεν      ,  ,   τι ειπω και τι λαλησω.
            v.50 και οιδα οτι η εντολη αυτου 
ωη αιωνιος εστιν α ουν λαλω      ,  ,   εγω λαλω     καθως ειρηκεν µοι ο

            πατηρ ουτως λαλω.  13   v.1 προ δε της εορτης του πασχα ειδως ο ιησους οτι ηλθεν εληλυθεν      ,  ,
            αυτου η ωρα ινα µεταβη εκ του κοσµου τουτου προς τον πατερα αγαπησας τους ιδιους τους εν τω

            κοσµω εις τελος ηγαπησεν αυτους.  v.2 και δειπνου γινοµενου γενοµενου      ,  ,   του διαβολου ηδη
             εβληκοτος εις την καρδιαν ινα     παραδοι αυτον ιουδας     ιουδα      ,  ,   σιµωνος ισκαριωτου ινα      ,  ,

            αυτον      ,  ,   παραδω      ,  ,   .  v.3 ειδως ο      ,  ,   ιησους      ,  ,   οτι παντα εδωκεν     δεδωκεν      ,  ,   αυτω ο


            πατηρ εις τας χειρας και οτι απο ϑεου εξηλθεν και προς τον ϑεον υπαγει.  v.6 ερχεται ουν προς
            σιµωνα πετρον και      ,  ,   λεγει αυτω εκεινος      ,  ,   κυριε συ µου νιπτεις τους ποδας.  v.8 λεγει αυτω
            πετρος ου µη νιψης µου τους ποδας µου      ,  ,   εις τον αιωνα απεκριθη αυτω      ,  ,   ο      ,  ,   ιησους αυτω
            εαν µη νιψω σε ουκ εχεις µερος µετ εµου.
   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233