Page 233 - TEXTE REÇU - NOUVEAU TESTAMENT GREC
P. 233

226                              ΤΟ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ                              15:6–23


                 6 πολύν íτι χωρÈς âµοÜ οÎ δύνασθε ποιεØν οÎδέν.                  â€ν µή τις µείνù âν

                    âµοί âβλήθη êξω ±ς τä κ먵α καÈ âξηράνθη καÈ συνάγουσιν αÎτ€ καÈ
                 7 εÊς πÜρ  άλλουσιν καÈ καίεται. â€ν µείνητε âν âµοÈ καÈ τ€ ûήµατά µου

                 8 âν ͵Øν µείνù ç â€ν ϑέλητε αÊτήσεσθε καÈ γενήσεται ͵Øν.                     âν τούτú

                    âδοξάσθη å πατήρ µου Ñνα καρπäν πολÌν ϕέρητε καÈ γενήσεσθε âµοÈ
                 9 µαθηταί. καθ°ς šγάπησέν µε å πατήρ κ‚γ° šγάπησα ͵ς µείνατε âν

                10 τ¬ ‚γάπù τ¬ ⵬. â€ν τ€ς âντολάς µου τηρήσητε µενεØτε âν τ¬ ‚γάπù
                    µου καθ°ς âγ° τ€ς âντολ€ς τοÜ πατρός µου τετήρηκα καÈ µένω αÎτοÜ
                11 âν τ¬ ‚γάπù.        ταÜτα λελάληκα ͵Øν Ñνα ™ χαρ€ ™ ⵘ âν ͵Øν µείνù

                12 καÈ ® χαρ€ ͵Àν πληρωθ¬.              αÕτη âστÈν ™ âντολ˜ ™ âµή Ñνα ‚γαπτε
                13 ‚λλήλους καθ°ς šγάπησα ͵ς.                µείζονα ταύτης ‚γάπην οÎδεÈς êχει

                14 Ñνα τις τ˜ν ψυχ˜ν αÎτοÜ ϑ¬ Íπàρ τÀν ϕίλων αÎτοÜ.                    ͵εØς ϕίλοι µού

                15 âστε â€ν ποι¨τε íσα âγ° âντέλλοµαι ͵Øν. οÎκέτι ͵ς λέγω δούλους

                    íτι å δοÜλος οÎκ οÚδεν τί ποιεØ αÎτοÜ å κύριος ͵ς δà εÒρηκα ϕίλους
                16 íτι πάντα ƒ ¢κουσα παρ€ τοÜ πατρός µου âγνώρισα ͵Øν. οÎχ ͵εØς µε

                    âξελέξασθε ‚λλ’ âγ° âξελεξάµην ͵ς καÈ êθηκα ͵ς Ñνα ͵εØς Íπάγητε
                    καÈ καρπäν ϕέρητε καÈ å καρπäς ͵Àν µένù Ñνα í τι ‹ν αÊτήσητε τäν
                17 πατέρα âν τÄ æνόµατί µου δÄ ÍµØν. ταÜτα âντέλλοµαι ͵Øν Ñνα ‚γαπτε
                18 ‚λλήλους.        εÊ å κόσµος ͵ς µισεØ γινώσκετε íτι âµà πρÀτον ͵Àν
                19 µεµίσηκεν.        εÊ âκ τοÜ κόσµου ªτε å κόσµος ‹ν τä Òδιον âφίλει íτι δà

                    âκ τοÜ κόσµου οÎκ âστέ ‚λλ’ âγ° âξελεξάµην ͵ς âκ τοÜ κόσµου δι€
                20 τοÜτο µισεØ Íµς å κόσµος. µνηµονεύετε τοÜ λόγου οÝ âγ° εÚπον ͵Øν
                    οÎκ êστιν δοÜλος µείζων τοÜ κυρίου αÎτοÜ εÊ âµà âδίωξαν καÈ Íµς

                    διώξουσιν εÊ τäν λόγον µου âτήρησαν καÈ τäν ͵έτερον τηρήσουσιν.
                21 ‚λλ€ ταÜτα πάντα ποιήσουσιν ͵Øν δι€ τä îνοµά µου íτι οÎκ οÒδασιν

                22 τäν πέµψαντά µε. εÊ µ˜ ªλθον καÈ âλάλησα αÎτοØς µαρτίαν οÎκ εÒχον

                23 νÜν δà πρόφασιν οÎκ êχουσιν περÈ τ¨ς µαρτίας αÎτÀν. å âµà µισÀν καÈ
                24 τäν πατέρα µου µισεØ. εÊ τ€ êργα µ˜ âποίησα âν αÎτοØς ƒ οÎδεÈς Šλλος



                     v.6 εαν µη τις µενη µεινη      ,  ,   εν εµοι εβληθη εξω ως το κληµα και εξηρανθη και συναγουσιν αυτα
                    και εις το     ,   πυρ  αλλουσιν και καιεται.  v.7 εαν µεινητε εν εµοι και τα  ηµατα µου εν υµιν µεινη

                    ο εαν ϑελητε αιτησασθε     αιτησεσθε      ,  ,   και γενησεται υµιν.  v.8 εν τουτω εδοξασθη ο πατηρ µου
                    ινα καρπον πολυν ϕερητε και γενησθε     γενησεσθε      ,  ,   εµοι µαθηται.  v.9 καθως ηγαπησεν µε ο
                    πατηρ καγω ηγαπησα      ,  ,   υµας ηγαπησα µεινατε εν τη αγαπη τη εµη.  v.11 ταυτα λελαληκα υµιν
                    ινα η χαρα η εµη εν υµιν η µεινη      ,  ,   και η χαρα υµων πληρωθη.  v.14 υµεις ϕιλοι µου εστε εαν

                    ποιητε α οσα      ,  ,   εγω εντελλοµαι υµιν.  v.15 ουκετι υµας      ,  ,   λεγω υµας δουλους οτι ο δουλος

                    ουκ οιδεν τι ποιει αυτου ο κυριος υµας δε ειρηκα ϕιλους οτι παντα α ηκουσα παρα του πατρος µου


                    εγνωρισα υµιν.  v.21 αλλα ταυτα παντα ποιησουσιν εις υµας υµιν      ,  ,   δια το ονοµα µου οτι ουκ
                    οιδασιν τον πεµψαντα µε.  v.22 ει µη ηλθον και ελαλησα αυτοις αµαρτιαν ουκ ειχοσαν ειχον      ,  ,


                    νυν δε προφασιν ουκ εχουσιν περι της αµαρτιας αυτων.
   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238