Page 232 - TEXTE REÇU - NOUVEAU TESTAMENT GREC
P. 232

14:21–15:5                      ΑΓΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ                                  225


            κ‚γ° âν ͵Øν. å êχων τ€ς âντολάς µου καÈ τηρÀν αÎτ€ς âκεØνός âστιν 21
            å ‚γαπÀν µε å δà ‚γαπÀν µε ‚γαπηθήσεται Íπä τοÜ πατρός µου καÈ
            âγ° ‚γαπήσω αÎτäν καÈ âµφανίσω αÎτÄ âµαυτόν.                    λέγει αÎτÄ Êούδας 22

            οÎχ å Êσκαριώτης κύριε τί γέγονεν íτι ™µØν µέλλεις âµφανίζειν σεαυτäν
            καÈ οÎχÈ τÄ κόσµú. ‚πεκρίθη å ÊησοÜς καÈ εÚπεν αÎτÄ âάν τις ‚γαπ” 23
            µε τäν λόγον µου τηρήσει καÈ å πατήρ µου ‚γαπήσει αÎτόν καÈ πρäς

            αÎτäν âλευσόµεθα καÈ µον˜ν παρ’ αÎτÄ ποιησόµεν. å µ˜ ‚γαπÀν µε 24
            τοÌς λόγους µου οÎ τηρεØ καÈ å λόγος çν ‚κούετε οÎκ êστιν âµäς ‚λλ€
            τοÜ πέµψαντός µε πατρός. ταÜτα λελάληκα ͵Øν παρ’ ͵Øν µένων. å 25, 26
            δà παράκλητος τä πνεܵα τä ‰γιον ç πέµψει å πατ˜ρ âν τÄ æνόµατί
            µου âκεØνος ͵ς διδάξει πάντα καÈ Íποµνήσει ͵ς πάντα ƒ εÚπον

            ͵Øν. εÊρήνην ‚φίηµι ͵Øν εÊρήνην τ˜ν ⵘν δίδωµι ͵Øν οÎ καθ°ς å 27
            κόσµος δίδωσιν âγ° δίδωµι ͵Øν µ˜ ταρασσέσθω ͵Àν ™ καρδία µηδà

            δειλιάτω. šκούσατε íτι âγ° εÚπον ͵Øν Íπάγω καÈ êρχοµαι πρäς ͵ς 28
            εÊ šγαπτέ µε âχάρητε Šν íτι εÚπον πορεύοµαι πρäς τäν πατέρα íτι å

            πατ˜ρ µού µείζων µού âστιν.           καÈ νÜν εÒρηκα ͵Øν πρÈν γενέσθαι Ñνα 29
            íταν γένηται πιστεύσητε. οÎκ êτι πολλ€ λαλήσω µεθ’ ÍµÀν êρχεται γ€ρ 30
            å τοÜ κόσµου τούτου Šρχων καÈ âν âµοÈ οÎκ êχει οÎδέν. ‚λλ’ Ñνα γνÄ å 31
            κόσµος íτι ‚γαπÀ τäν πατέρα καÈ καθ°ς âνετείλατο µοι å πατήρ οÕτως
            ποιÀ âγείρεσθε Šγωµεν âντεÜθεν.


               âγώ εÊµι ™ Šµπελος ™ ‚ληθινή καÈ å πατήρ µου å γεωργός âστιν. 15
              πν κ먵α âν âµοÈ µ˜ ϕέρον καρπόν αÒρει αÎτό καÈ πν τä καρπäν 2
            ϕέρον καθαίρει αÎτä Ñνα πλείονα καρπäν ϕέρù. ¢δη ͵εØς καθαροί âστε 3
            δι€ τäν λόγον çν λελάληκα ͵Øν. µείνατε âν âµοί κ‚γ° âν ͵Øν καθ°ς 4
            τä κ먵α οÎ δύναται καρπäν ϕέρειν ‚φ’ áαυτοÜ â€ν µ˜ µείνù âν τ¬

            ‚µπέλú οÕτως οÎδà ͵εØς â€ν µ˜ âν âµοÈ µείνητε. âγώ εÊµι ™ Šµπελος 5
            ͵εØς τ€ κλήµατα å µένων âν âµοÈ κ‚γ° âν αÎτÄ οÝτος ϕέρει καρπäν



             v.21 ο εχων τας εντολας µου και τηρων αυτας εκεινος εστιν ο αγαπων µε ο δε αγαπων µε αγαπηθησεται
            υπο του πατρος µου καγω και      ,  ,   εγω      ,  ,   αγαπησω αυτον και εµφανισω αυτω εµαυτον.  v.22 λε-
            γει αυτω ιουδας ουχ ο ισκαριωτης κυριε [και]     και     τι γεγονεν οτι ηµιν µελλεις εµφανιζειν σεαυτον

            και ουχι τω κοσµω.  v.23 απεκριθη ο     ,   ιησους και ειπεν αυτω εαν τις αγαπα µε τον λογον µου τη-
             ησει και ο πατηρ µου αγαπησει αυτον και προς αυτον ελευσοµεθα και µονην παρ αυτω ποιησοµεθα
            ποιησοµεν      ,  ,   .  v.26 ο δε παρακλητος το πνευµα το αγιον ο πεµψει ο πατηρ εν τω ονοµατι µου
            εκεινος υµας διδαξει παντα και υποµνησει υµας παντα α ειπον υµιν [εγω] .  v.28 ηκουσατε οτι εγω
            ειπον υµιν υπαγω και ερχοµαι προς υµας ει ηγαπατε µε εχαρητε αν οτι ειπον      ,  ,   πορευοµαι προς

            τον πατερα οτι ο πατηρ µου      ,  ,   µειζων µου εστιν.  v.30 ουκετι     ,   ουκ     ,   ετι     ,   πολλα λαλησω µεθ
            υµων ερχεται γαρ ο του κοσµου τουτου     ,   αρχων και εν εµοι ουκ εχει ουδεν.  15  v.2 παν κληµα
            εν εµοι µη ϕερον καρπον αιρει αυτο και παν το καρπον ϕερον καθαιρει αυτο ινα πλειονα      ,  ,   καρπον
            πλειονα     ϕερη.  v.4 µεινατε εν εµοι καγω εν υµιν καθως το κληµα ου δυναται καρπον ϕερειν αφ
            εαυτου εαν µη µενη µεινη      ,  ,   εν τη αµπελω ουτως ουδε υµεις εαν µη εν εµοι µενητε µεινητε      ,  ,   .
   227   228   229   230   231   232   233   234   235   236   237