Page 42 - TEXTE REÇU - NOUVEAU TESTAMENT GREC
P. 42

16:28–17:12                     ΑΓΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ                                   35


            γ€ρ å υÉäς τοÜ ‚νθρώπου êρχεσθαι âν τ¬ δόξù τοÜ πατρäς αÎτοÜ µετ€
            τÀν ‚γγέλων αÎτοÜ καÈ τότε ‚ποδώσει áκάστú κατ€ τ˜ν πρξιν αÎτοÜ.

            ‚µ˜ν λέγω ͵Øν εÊσίν τινες τÀν Áδε áστηκότων οÑτινες οÎ µ˜ γεύσωνται 28
            ϑανάτου éως ‹ν Òδωσιν τäν υÉäν τοÜ ‚νθρώπου âρχόµενον âν τ¬  ασιλείø
            αÎτοÜ.

               καÈ µεθ’ ™µέρας ãξ παραλαµβάνει å ÊησοÜς τäν πέτρον καÈ Êάκωβον 17
            καÈ Êωάννην τäν ‚δελφäν αÎτοÜ καÈ ‚ναφέρει αÎτοÌς εÊς îρος Íψηλäν
            κατ’ Êδίαν.     καÈ µετεµορφώθη êµπροσθεν αÎτÀν καÈ êλαµψεν τä πρό- 2
            σωπον αÎτοÜ ±ς å ¡λιος τ€ δà ɵάτια αÎτοÜ âγένετο λευκ€ ±ς τä ϕÀς.

            καÈ Êδού ºφθησαν αÎτοØς µωσ¨ς καÈ šλίας µετ’ αÎτοÜ συλλαλοÜντες. 3
            ‚ποκριθεÈς δà å πέτρος εÊπεν τÄ ÊησοÜ κύριε καλόν âστιν ™µς Áδε εÚ- 4
            ναι εÊ ϑέλεις ποιήσωµεν Áδε τρεØς σκηνάς σοÈ µίαν καÈ µωσ¬ µίαν καÈ
            µίαν šλίø.     êτι αÎτοÜ λαλοÜντος Êδού νεφέλη ϕωτειν˜ âπεσκίασεν αÎ- 5

            τούς καÈ Êδού ϕων˜ âκ τ¨ς νεφέλης λέγουσα οÝτός âστιν å υÉός µου å
            ‚γαπητός âν Å εÎδόκησα αÎτοÜ ‚κούετε. καÈ ‚κούσαντες οÉ µαθηταÈ 6

            êπεσον âπÈ πρόσωπον αÎτÀν καÈ âφοβήθησαν σφόδρα. καÈ προσελθ°ν 7
            å ÊησοÜς ¡ψατο αÎτÀν καÈ εÚπεν âγέρθητε καÈ µ˜ ϕοβεØσθε. âπάραντες 8
            δà τοÌς æφθαλµοÌς αÎτÀν οÎδένα εÚδον εÊ µ˜ τäν ÊησοÜν µόνον.                      καÈ 9
            καταβαινόντων αÎτÀν ‚πä τοÜ îρους âνετείλατο αÎτοØς å ÊησοÜς λέγων
            µηδενÈ εÒπητε τä íραµα éως οÝ å υÉäς τοÜ ‚νθρώπου âκ νεκρÀν ‚ναστ¬.

            καÈ âπηρώτησαν αÎτäν οÉ µαθηταÈ αÎτοÜ λέγοντες τί οÞν οÉ γραµµατεØς 10
            λέγουσιν íτι šλίαν δεØ âλθεØν πρÀτον.            å δà ÊησοÜς ‚ποκριθεÈς εÚπεν 11
            αÎτοØς šλίας µàν êρχεται πρÀτον καÈ ‚ποκαταστήσει πάντα.                    λέγω δà 12




             v.28 αµην λεγω υµιν οτι  εισιν τινες των     ωδε εστωτων  εστωτες     εστηκοτων     οιτινες ου µη
            γευσωνται ϑανατου εως αν ιδωσιν τον υιον του ανθρωπου ερχοµενον εν τη  ασιλεια αυτου.  17

                                                  ,  ,
                                                                                    ,

            v.2 και µετεµορφωθη εµπροσθεν αυτων και ελαµψεν το προσωπον αυτου ως ο ηλιος τα δε ιµατια αυ-
            του εγενοντο     εγενετο     ,  ,   λευκα ως το ϕως.  v.3 και ιδου ωφθη     ωφθησαν      ,  ,   αυτοις µωυσης
            µωσης      ,  ,   και ηλιας συλλαλουντες     µετ αυτου συλλαλουντες      ,  ,   .  v.4 αποκριθεις δε ο πετρος
            ειπεν τω ιησου κυριε καλον εστιν ηµας ωδε ειναι ει ϑελεις ποιησω ποιησωµεν      ,  ,   ωδε τρεις σκηνας
            σοι µιαν και µωυσει     µωση      ,  ,   µιαν και µιαν      ,  ,   ηλια µιαν .  v.5 ετι αυτου λαλουντος ιδου

            νεφελη ϕωτεινη επεσκιασεν αυτους και ιδου ϕωνη εκ της νεφελης λεγουσα ουτος εστιν ο υιος µου ο

            αγαπητος εν ω ευδοκησα αυτου      ,  ,   ακουετε αυτου .  v.6 και ακουσαντες οι µαθηται επεσαν
            επεσον      ,  ,   επι προσωπον αυτων και εφοβηθησαν σφοδρα.  v.7 και προσηλθεν προσελθων      ,  ,   ο

            ιησους ηψατο      ,  ,   αυτων      ,  ,   και αψαµενος     αυτων ειπεν εγερθητε και µη ϕοβεισθε.  v.8 επα-

             αντες δε τους οφθαλµους αυτων ουδενα ειδον ει µη αυτον     τον      ,  ,   ιησουν µονον.  v.9 και κα-

            ταβαινοντων αυτων εκ     ,   απο     ,   του ορους ενετειλατο αυτοις ο ιησους λεγων µηδενι ειπητε το οραµα
            εως ου ο υιος του ανθρωπου εκ νεκρων εγερθη     αναστη      ,  ,   .  v.10 και επηρωτησαν αυτον οι µα-
            ϑηται αυτου      ,  ,   λεγοντες τι ουν οι γραµµατεις λεγουσιν οτι ηλιαν δει ελθειν πρωτον.  v.11 ο δε
            ιησους      ,  ,   αποκριθεις ειπεν αυτοις      ,  ,   ηλιας µεν ερχεται πρωτον      ,  ,   και αποκαταστησει παντα.
            v.12 λεγω δε υµιν οτι ηλιας ηδη ηλθεν και ουκ επεγνωσαν αυτον αλλα     ,   αλλ     ,   εποιησαν εν αυτω
            οσα ηθελησαν ουτως και ο υιος του ανθρωπου µελλει πασχειν υπ αυτων.
   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47